WEIMARANER   Standaard   F.C.I  Nr 99

OORSPRONG
Duitsland

DATUM VAN PUBLICATIE VAN DE WEIMARANERSTANDAARD :
27.02.1990

GEBRUIK
Veelzijdige Jachtgebruikshond (Staande Hond)

FCI CLASSIFICATIE
Groep 7 Sectie 2 : Continentale Staande Hond
met jachtproeven

KORT GESCHIEDKUNDIG OVERZICHT
Over het ontstaan van de Weimaraner zijn talrijke verhalen. Vast staat slechts, dat de Weimaraner, die toen nog zeer veel bloed van de "Leithund" door zijn aderen had stromen, al in de periode 1800-1830 aan het Hof van Weimar gefokt werd. In het midden van de vorige eeuw, dus voor het begin van de zuivere fok, was de fokkerij nagenoeg geheel in handen van meestal alleen op werkprestaties fokkende beroepsjagers en jachtopzichters in Midden-Duitsland, vooral in de omgeving van Weimar en Th?n. Toen de dagen van de "Leithund" voorbij waren, werden deze honden ook gekruist met de "Hunerhund" en werd er met deze kruisingen verder gefokt. Rond ongeveer 1890 werd er met het ras planmatig gefokt en werd er een stamboek bijgehouden. Naast de kortharige Weimaraner kwam ook reeds voor de eeuwwisseling, zij het sporadisch, een langharige soort voor. De Weimaraner wordt, sinds de fok in stamboeken is vastgelegd, zuiver gefokt en is dus wezenlijk vrij van inkruisingen met andere rassen, in het bijzonder de Pointer, gebleven. Daarmee is de Weimaraner het oudste Duitse Staande Hondenras, dat reeds zo'n honderd jaar zuiver gefokt wordt.

ALGEMENE VOORKOMEN
Middelgrote tot grote jachtgebruikshond. Doelmatig werktype, mooi van uiterlijk en goed bespierd. Er moet duidelijk verschil zijn tussen het type van de reu en de teef.

BELANGRIJKE VERHOUDINGEN
Verhouding tussen de lengte van de romp ten opzicht van de schofthoogte ongeveer 12/11. Lengte van het hoofd. Van de neuspunt tot de aanvang schedel iets langer dan de aanvang schedel tot achterhoofdsknobbel. Voorhand : afstand van de elleboog tot het midden van de middelvoetsbeentjes is nagenoeg gelijk aan de afstand van de elleboog naar de schoft.

HOUDING EN KARAKTER
Veelzijde, gemakkelijk onder appel te brengen, gepassioneerde jachtgebruikshond met een vast karakter, die een systematisch en volhardent zoekgedrag toont, echter niet overdreven temperamentvol. Opvallend goede neus. Rooftuig en manscherp. Betrouwbaar in het voorstaan en bij waterwerk, opvallend lust voor het werk na het schot.

HOOFD :
Schedel
In harmonie met lichaamsgrootte en voorsnuit. Bij reuen breder dan bij teven, echter dient verhouding breedte van de schedel in goede proportie tot lengte van hoofd. In het midden van de schedel een verdieping. De achterhoofdsknobbel (jachtknobbel - occiput) licht tot matig zichtbaar. Achter de ogen een goed zichtbaar jukbeen. Uiterst geringe stop.

Voorsnuit
Neus : grote neusspiegel, uitstekend over de onderkaak. Donkervleeskleurig naar achteren overgaand in grijs.
Vang : De vang is lang en -vooral bij reuen- krachtig, van opzij bijna vierkant lijkend, in de omgeving van de hoektand ongeveer even breed(sterk).
De neusrug is recht of iets gewelfd, maar nooit naar onderen doorgebogen.
Lippen : De lippen zijn matig overvallend en zoals het gehemelte vleeskleurig. Kleine mondvouw.
Kaken : Krachtig.
Wangen : Bakken gespierd en duidelijk ontwikkeld.
Gebit : Het gebit dient volledig, regelmatig en krachtig te zijn.
Snijtanden moeten zich scharend bewegen (scharend gebit).
Ogen : De ogen zijn licht tot donker barnsteenkleurig, met intelligente uitdrukking. Als pup zijn ze hemelsblauw. Ze zijn rond en nauwelijks scheefstaand, oogleden goed aansluitend.
Behang : De oren zijn breed en tamelijk lang, ongeveer reikend tot de mondhoek, puntig aan de onderzijde en hoog en smal aangezet. Bij oplettendheid iets naar voren gedraaid en gevouwen.

HALS
Adelijk voorkomen en edel gedragen, toplijn gebogen, gespierd, nagenoeg rond, niet te kort en droog. Steviger wordend naar de schouder en harmonisch overgaand in borst- en ruglijn.

LICHAAM
Toplijn : Van de gebogen halslijn gaat de toplijn via de goed geprononceerde schoft harmonisch in de relatief lange vast rug over.
Schoft : goed geprononceerd
Rug : De rug is vast en gespierd, zonder doorgezakt te zijn. Achter niet overbouwd. Een wat langere rug (raskenmerk) is geen fout.
Lengte : schofthoogte = 12 : 11.
Croupe : Bekken lang en matig schuin staand.
Borst : De borst is krachtig, doch niet overmatig breed, met voldoende diepte -bijna tot de elleboog reikend- en met voldoende lengte. Goed gewelfd, zonder tonvormig te zijn, met lange ribben. Voorborst goed geprononceerd.
Buiklijn : De buiklijn is licht stijgend, de buik mag echter niet opgetrokken zijn.
Staart : Staartaanzet iets lager dan bij andere vergelijkbare rassen. Hij is krachtig en goed behaard. In rust hangend, en bij oplettendheid en bij het werk horizontaal of ook hoger gedragen.
De staart bij de korthaar wordt meestal gecoupeerd als hij 1-2 dagen oud is tot 4-4,5 cm; bij de langhaar kan hij met 2-3 wervels ingekort worden. Het couperen is volgens de standaard niet meer veplicht, en sinds 2006 verboden bij wet. De langhaar wordt heden quasi niet meer gecoupeerd.
Reuen moeten twee duidelijk normaal ontwikkelde teelballen vertonen, die zich volledig in het scrotum bevinden.
Geslachtsorganen : Reuen moeten twee duidelijk normaal ontwikkelde teelballen vertonen, die zich volledig in het scrotum bevinden.

LEDEMATEN :
Voorhand
Algemeen : Gangwerk hoog, pezig, recht en parallel, maar niet te breed staand.
Schouders : Schouders zijn lang en schuin, goed aanliggend en krachtig bespierd. Goede hoeking van het schouderblad met opperarmbeengewricht.
Opperarmbeen : Opperarmbeen is schuin staand met voldoende lengte en kracht.
Ellebogen : Zijn vrij en recht gelegen. Naar binnen, noch naar buiten gedraaid
Onderarm : Is lang en recht staand.
Polsgewricht (voorknie): Is fors en sterk.
Voorpoten : Zijn gesloten en sterk, recht onder het lichaam staand. Tenen zijn goed gewelfd. Iets langere middentenen zijn raskenmerkend. Nagels zijn licht tot donkergrijs. Zoolballen stevig en goed gepigmenteerd.

Achterhand
Algemeen : Poten zijn "hoog", pezig en goed gespierd, parallel staand, niet naar buiten noch naar binnen gedraaid.
Dijbeen : Van voldoende lengte, is sterk en goed bespierd.
Kniegewricht : Fors en sterk.
Onderbeen : Lang, pezen komen goed naar voren .
Spronggewricht : Fors en sterk.
Achtermiddenvoet : Pezig, haast loodrecht staand.
Achterpoten : Gesloten en sterk, zonder wolfsklauwen, verder zoals voorpoten.

GANGWERK :
Loopbeweging moet in elk tempo ruim uitgrijpend en vloeiend zijn. Bij het lopen gaan de voorbenen duidelijk parallel met de achterbenen. In galop lang en vlak. De rug moet in draf horizontaal blijven. Telgang is ongewenst.

HUID
Sterk en goed, maar niet te strak, aanliggend.

VACHT :
Aard van beharing
De korthaar heeft kort (maar langer en dichter dan bij de meeste vergelijkbare hondenrassen), sterk, zeer dicht aanliggend dekhaar, zonder of met geringe onderwol.

De langhaar heeft zacht lang dekhaar, met of zonder onderwol. Zijn haar is glad of licht gegolfd. Bij de ooraanzet haar erover vallend, bij de oorpunten fluweelachtig haar toegestaan. De haarlengte aan de flanken is 3-5 cm, aan de onderzijde van de hals, de voorborst en aan de buik meestal iets langer. Goede bevedering en broek echter naar onder toe minder lang. Staart met goede pluim. Tussen de tenen behaard. Minder lang haar aan het hoofd. Dikwijls is de vacht van een langhaar pas goed ontwikkeld na zijn tweede levensjaar.

Stokharige beharing , met middellang dicht en vlak aanliggend dekhaar, dichte onderwol en matig ontwikkelde bevedering en broek bij gekruiste (kort- x langhaar) honden wel eens voor.

Kleur
Zilver-, ree- of muisgrijs evenals tussenvormen van deze kleuren. Kop en behang (oren) meestal iets lichter. Witte aftekeningen zijn slechts in beperkte mate toegelaten aan de borst en de tenen. Een min of meer uitgesproken donkeren "aalstreep" op de rug is toegelaten. Uitgesproken bruine brand en witte tekeningen anders dan borstvlek of aan tenen betekent diskwalificatie.

GROOTE EN GEWICHT
Schofthoogte
reuen 59 tot en met 70 cm (ideale hoogte : 62-67 cm)
teven 57 tot en met 65 cm (ideale hoogte : 59-63 cm)

Gewicht
reuen circa 30 tot 40 kg
teven circa 25 tot 35 kg

FOUTEN
Elke afwijking van de hiervoor genoemde raspunten is als fout aan te merken, waarbij de waardering in precieze verhouding tot de mate van afwijking vastgesteld moet worden.

ERNSTIGE FOUTEN
1. Duidelijke afwijkingen in type. A- typisch qua geslacht,
2. Grote afwijkingen qua proporties.
3. Lichte karakterfouten.
4.1. Grote afwijking in grootte en verhoudingen.
4.2. Voorsnuit: grote afwijkingen, bijvoorbeeld te sterke lippen, korte of spitse vang.
Kaken en tanden: ontbreken van meer dan twee P1 of M3.
Ogen: lichte, nadrukkelijk lichte en eenzijdige gebreken aan de oogleden.
Behang: uitgesproken kort of lang, niet gedraaid.
5. Losse keelhuid (wammen). Grote afwijkingen in bouw en bespiering.
6. Rug: duidelijke doorgezakte of karperrug. Overbouwd
Borst, buik: Tonvormige borst, onvoldoende borstdiepte of -lengte. opgetrokken buik.
Geslachtsorganen: Duidelijke afwijkingen in vorm, grootte of samenhang van teelballen.
7.1. Grote onregelmatigheden van de hond in stand, bijvoorbeeld slechte hoeking, naar buiten gedraaide
ellebogen, niet gesloten voeten.
7.2. Erg kromme poten of koehakkigheid. Poten zie verder 7.1.
8. Slecht gangwerk in een bepaal gang, gebrekkig lopen en voortschuiven (steppen) en telgang.
9. Grote gebreken, zoals bijvoorbeeld zeer fijne of zeer grove huid.
10.1. Overgangen tussen de in de standaard vastgelegde haarsoorten. Afwezige beharing aan buik of
behang (leeroren). Teveel wolachtig haar bij Weimaraner korthaar. Uitgesproken gekrulde of korte
beharing bij Weimaraner langhaar.
10.2. Afwijkingen van grijstinten, zoals geel- of bruinachtig. Bruine brand.
11. Sterke afwijkingen in grootte en/of gewicht (bijvoorbeeld meer dan 2 cm in schofthoogte).
12. Andere grote gebreken